Pannenkoeken

Mijn grootvader moest sinds zijn hartoperatie op zijn veertigste elke dag een middagdutje doen. Om het huis tijdens die uren van luidruchtige kinderen te vrijwaren, nam mijn oma ons mee voor een wandeling. Als we terug thuis kwamen, maakte ze pannenkoeken. Het huis dat zich terug vulde met het gejoel van uitgelaten kinderen en de zoete geuren van gebakken boter. Er zijn weinig dingen gezelliger dan samen pannenkoeken eten.

Op lichtmis bijvoorbeeld, 2 februari, waar de pannenkoek met zijn goudgele kleur en ronde vorm symbool zou staan voor de zon die terug haar intrede maakt na de donkerste winterdagen. Of waarom niet op een gewone doordeweekse dag om te vieren dat er zoiets bestaat als pannenkoeken.

Ik ben grote voorstander van flinterdunne pannenkoeken in hun meest minimale vorm, geen vanille-extract of kaneelstokjes dus. Laat de pan goed heet worden en bak ze in gezouten roomboter.